Kościół Matki Bożej Pocieszenia i Nieustającej Pomocy

Sanktuarium Matki Bożej Pocieszeni
a

Matka Boża Pocieszenia i Nieustającej Pomocy
koronowana
1 września 1974 roku

Archidiecezja Gnieźnieńska

Kościół w Kawnicach istniał prawdopodobnie już w XII wieku. Akta wizytacji pasterskiej informują o drugiej świątyni, zbudowanej w 1480 roku. W 1521 wybudowano kościół modrzewiowy; ta świątynia przetrwała do 1774 roku, a w 1779 ufundowano nową. W latach 1913–29 powstał kościół murowany, który podczas II wojny Niemcy rozebrali na materiał budowlany. Postawiony po wojnie kościół drewniany spłonął od uderzenia pioruna w 1948 roku. Kolejny wybudowano w ciągu trzech lat i konsekrowano w 1951 roku. Obecny kościół stanowi mieszankę stylów: wysoką wieżę wieńczy barokowy hełm, a kaplicę boczną bizantyńska kopuła. W roku 1981 sanktuarium powierzono opiece Zgromadzenia Salezjańskiego.
Otaczany czcią obraz Matki Bożej Pocieszenia w kawnickim kościele to malowidło olejne na płótnie, przyklejone na desce. Powstał prawdopodobnie w końcu XVI lub na początku XVII wieku i przedstawia Maryję z Dzieciątkiem. Obie postacie cechuje głęboki spokój i dostojeństwo. Dzieciątko w lewej ręce trzyma kulę ziemską, symbol władzy nad światem, prawą zaś błogosławi. Twarze Maryi i Dzieciątka mają ciemną karnację i zdradzają rysy wschodnie. Stroje wykazują wschodni przepych. Na obrazie nie ma koron, namalowane są tylko złote aureole. Nad postaciami dwaj aniołowie odsłaniają zasłonę tronu. Obraz ozdabia srebrno-złota sukienka pochodząca prawdopodobnie z końca XVIII wieku.

Kawnice_1.jpg
Kawnice_4.jpg